up: 0,0 dagen


 

 
 
 
 
 

 
 

 
 
 
 


Boeri zoekt bomen uit voor verticaal bos op Strijp-S
Architect Stefano Boeri was vrijdag in Eindhoven én Sint-Oedenrode om de bomen te bekijken die klaar staan voor zijn Trudo Vertical Forest op Strijp-S.



,,Normaal gaan we altijd stenen uitzoeken, of tegels voor bouwprojecten. Nu staan we hier om levend materiaal uit te zoeken. Heel bijzonder." Zelfs voor de Italiaanse architect Stefano Boeri is het bezoek aan boomkwekerij Gebr. Van den Berk in Sint-Oedenrode geen alledaagse bezigheid. Daar ging hij kijken naar de 135 bomen die in nette rijtjes klaar staan voor wat internationaal de Trudo Vertical Forest heet, waarvan de bouw op Strijp-S na de zomer moet beginnen.

Milaan had de eerste dubbeltoren Bosco Verticale, verticaal bos, maar Boeri heeft inmiddels beboste woongebouwen ontworpen voor onder meer Parijs, Sao Paulo, Nanjing en ook Antwerpen en Utrecht zitten in de pijplijn. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat hij voor Eindhoven een kopie uit de kast heeft getrokken. ,,Nee, voor elke locatie maken we een eigen toren, maar vooral de bomen en planten die we kiezen zijn speciaal geselecteerd. In Eindhoven overheersen rood en zilver, zoals in het logo van de stad."

Normaal werkt Boeri samen met Italiaanse kwekers. Maar in Eindhoven is via Trudo gekozen voor Van den Berk en het Helmondse Du Pré Groenprojecten. Aan de Bestseweg in Sint-Oedenrode staan de 135 bomen al in het gelid, een voor elk sociaal huur appartement. De komende twee jaar kunnen ze hier goed wortelen, zodat ze straks in de plantenbakken aan de gevel van de toren gezet kunnen worden.

Boeri filosofeert tussen de veertien verschillende boomsoorten, zoals hazelaars, perenbomen, krenten en kornoeljes, over zijn groene torens. ,,Veel CO2 wordt in steden geproduceerd. Bomen kunnen 35 tot 40 procent daarvan absorberen, evenals fijnstof en hitte. Daarom moeten we meer bomen en planten terugbrengen in de stad. Het bosco verticale is een manier om het groenoppervlak groter te maken", aldus Boeri. Bovendien leveren ze een bijdrage aan de biodiversiteit. ,,Volkomen onverwacht nestelden in Milaan twintig vogelsoorten die normaal niet voorkomen in de stad. Prachtig toch?" ,,En last but not least, doen bomen ook iets met de psychologie van de mens. Ze verlichten de druk", aldus de architect.

In de rij met bomen ontbreken de typische Italiaanse cipressen, die we zo goed kennen uit Toscane. ,,Maar die heb je in Milaan helemaal niet", zegt Boeri. Hier is gekozen voor vooral inheemse bomen en internationale exemplaren die goed op gevels kunnen groeien. De cipres hoort daar niet bij, die zou volgens Martijn Verberne van Du Pré snel scheef groeien door de wind. Ook geen coniferen want die hebben één diepe wortel en dat is niet zo handig voor de plantenbakken. Wel komen er ook nog 1500 heesters en 4500 vaste planten op de toren te staan.

Kritiek in het NRC dat de bomen in Milaan een armetierig bestaan leiden, verwerpen alle partijen. ,,Misschien dat de journalist in de winter is geweest en niet weet hoe een bos er dan uit ziet: dan verliezen bomen hun blad", zegt Boeri. ,,En dat is ook de bedoeling, we willen juist dat de toren de tijd weergeeft: per dag als de zon opkomt, in de seizoenen met verkleurende of afvallende bladeren en van jaar tot jaar als planten groeien. Die toren moet een levende partner in de stad worden."

Bijzonder aan het Eindhovense gebouw dat aan het Ketelhuisplein moet verrijzen, noemt Boeri de sociale huurwoningen, terwijl het in Milaan om best dure appartementen gaat. ,,We kunnen nu wat goedkoper werken omdat we na Milaan veel geld konden investeren in research", aldus Boeri. Hij bezocht daarna ook nog de locatie waar de toren gebouwd wordt, aan het Ketelhuisplein op Strijp-S.
Eindhovens Dagblad (https://www.ed.nl)    15-4-2018


Deze orkestleider betaalt geen royalties, zijn artiesten zijn bomen
Geen gedonder over royalty’s. De artiesten op het album Talking Trees zijn namelijk allen bomen. Componist van de muziek is Bert Barten, die de trillingen uit de bast van beuken en ceders omzet in muziek. ,,Het is free jazz. Je weet vooraf niet hoe die boom gaat klinken.’’

Zeker, de muzikale kwaliteiten van een beuk zijn geheel anders dan van een ceder. En dan moet je er als componist ook nog rekening mee houden waar op de wereld de boom uit jouw orkest precies in de aarde wortelt. In het warme klimaat van de Italiaanse Dolomieten geeft een bomengroep zulke strakke ritmes af, dat je die volgens Bert Barten beter naar Martin Garrix kunt doorsluizen. Nee, dan heeft Barten het liefst een doodgewone Nederlandse beuk. Die zendt pas fraaie vibraties uit. Rustgevend. Tevreden bijna.

Maar wacht even, waarschuwt de kunstenaar/theatermaker/componist/bomendeejay, we moeten vooral niet denken dat zijn project Talking Trees stamt uit een door hem bij elkaar gefantaseerd sprookjesbos. Noch is hij een bomenknuffelaar die in de omhelzing met een weerbarstige eik diens emoties denkt te kunnen voelen. ,,Niets ten nadele van haar, maar knuffelen is iets voor Prinses Irene’’, zegt Barten. ,,Ik ga wetenschappelijk te werk.’’ Dat doet hij door middel van op de schors geplakte sensoren die de trillingen registreren die de boom van binnenuit uitzendt. Die vibraties ontstaan onder meer door sapstromen in de stam of tijdens het proces van fotosynthese.

Barten gaf al eerder een concert, afgelopen zomer aan de grens van Vlaanderen, niet toevallig in het plaatsje Bergeijk. Live mixte hij daar de vibraties uit het lokale loof aaneen. Nu verschijnt ook een album. Op 13 april ligt Talking Trees in de winkel, het eerste album waarop bomen de artiesten zijn.

Hoe klinkt een diepe zucht van een beuk in de lente? Barten laat het op zijn album in beknopte symfonie van 2 minuut 39 horen. Minimal music is het, in verte te vergelijken met de minimal music van Philip Glass. Zelf zegt Barten over zijn liveoptreden: ,,Het is als free jazz. Je weet vooraf niet hoe die boom gaat klinken. Ik wil in de toekomst live ook met een strijkkwartet gaan werken. Maar ik wil muzikaal wel zo dicht mogelijk bij de boom blijven.’’

De componist, die eerder muziek schreef voor een tv-serie van Natuurmonumenten en in de jaren 80 onderdeel was van de psychedelische rockband Marsh Mellow, ontdekte de muzikale talenten van woudreuzen bij toeval. Dat gebeurde tijdens een boswandeling met een bevriende wetenschapper, die een leugendetector bij zich had. ,, We stelden elkaar allerlei lastige vragen om het leugenalarm te laten afgaan. Tot ik hem vroeg: ‘Kan een boom ook liegen?’. Hij verbond de detector met een boom en inderdaad, de wijzers sloegen uit!’’

De volgende stap was het aansluiten van een soortgelijke meter op een synthesizer. ,,We laadden de data van een dag meten in onze computers en drukten op start. Ik schrok me wild. Dit was muziek! Niemand geloofde het aanvankelijk op de universiteit. Maar ik hoorde echt ambient-achtige klanken.’’

Omdat die zonder bewerking ‘hoogstens in een yogastudio’ bruikbaar zouden zijn, versnelt Barten de trillingen zoals in een time-lapse filmpje. ,,Een boom beweegt maar heel langzaam. Een maand uit een bomenleven levert ongeveer 20 minuten muziek op.’’ Van die maanden maakte Barten korte muziekstukken die toepasselijke titels als Cedar Talking (Pratende ceder) of Fagus in april (Beuk in april) dragen.

Hij hoopt met zijn muziek het bewustzijn over het verdwijnen van het laatste Europese oerbos te verbeteren. Het gebied, op de grens van Polen en Wit-Rusland, wordt door de kap bedreigd. ,,Dat bos is in feite de laatste nulmeting in het wetenschappelijk ecologisch onderzoek. Dat moet blijven bestaan. Ik wil de mensen laten ervaren wat het betekent om in direct contact te staan met de natuur.’’

De eerste gelegenheid om dat contact aan den lijve te ondervinden is op 15 april in het Veluwse bos nabij Radio Kootwijk. Daar geeft Barten met de aanwezige dennen en sparren een tweede concert. ,,Het eerste optreden in Bergeijk was een groot succes. Er stonden 1800 mensen in dat bos! Die luisterden een uur lang in een bijna hypnotische toestand naar de klanken uit de natuur om hen heen. Bij sommigen liepen de tranen over de wangen. Zij hadden echt het gevoel één te zijn met het bos.’’
Algemeen Dagblad (https://www.ad.nl)    11-4-2018


Linde is de grote liefde van Jo (81) uit Enschede
Mensen zoals Jo en Gerard van Wijhe zijn er niet veel. Vanaf het begin dat ze in de Eekenhof in Enschede wonen, hebben ze zich ontfermd over een boom tegenover hun appartement. Je ziet het eraan af: de dikke knoppen staan op springen.

Jo (81) harkt het kleine perkje waarin de linde staat schoon en aan en Gerard (75) klimt op een trapje om hoger met een plank het mos van de bast te krabben. „Als het mos erop blijft zitten gaat het rotten”, legt hij uit.

Juist nu zijn ze aan de slag, omdat het straks gaat regenen. „Heb je een geultje gemaakt?”, vraagt Gerard. Jo wijst met haar hark. Ja, dus. En ze heeft een dijkje daarachter opgeworpen. Zo stroomt het water niet meteen weg. De boom staat in een compleet versteende omgeving. Jo en Gerard hebben de gemeente gevraagd of het perkje niet wat groter kon maar kregen nul op rekest.

Tien jaar geleden zijn ze in dit appartementencomplex aan de rand van Roombeek komen wonen met zijn bijzondere opbouw en balkons. Ze hoorden bij de eerste bewoners. Gerard werkte in de machinekamer van Grolsch. Toen de vuurwerkramp de wijk in vlam zette, waren ze net vertrokken op vakantie.

De boom leek te verpieteren en kreeg klappen van bouwmachines. Gerard sjouwde vanaf het eerste uur met emmers water om de boom te helpen overleven. En dat lukte. „De boom is mijn grote liefde”, zegt Jo. „Na Gerard. Mijn tweede liefde dus eigenlijk”. Ze vertellen dat de boom net wat schaduw werpt op hun balkon. Ze volgen de vogeltjes die er in en uitvliegen.

Jo en Gerard kregen bekendheid als de mensen die de boom redden. Jo vertelt van de man van verderop die hen uitnodigde: „Als jullie straks klaar zijn, trakteer ik jullie op koffie met gebak. Zo’n betrokkenheid vind ik mooi”. En die betrokkenheid reikte verder: ze ruimen ook zwerfvuil om het complex op. „Het moet er voor Pasen een beetje uitzien”, zeggen ze.

Dan roept iemand vanuit de verte ‘Gerard’ en wenkt hem naar zich toe. Er moet iets in het complex hersteld worden. „Hij is van de technische dienst”, legt Jo uit. Ze veegt met de bezem het trottoir schoon en brengt een blauwe vuilniszak vol rommel en mos weg. Ze zegt nog dat ze alle inspanning vanavond wel lichamelijk zal bezuren, maar dat weerhoudt haar niet. Ze heeft het hier naar haar zin. Het is gezellig met alle bewoners die ze kent. De 500 vierkante meter tuin die ze hiervoor hadden, kon ze op een gegeven moment niet meer bolwerken. Nu is het de linde. „Je moet niet achter de geraniums gaan zitten”, zegt ze.

Tubantia (https://www.tubantia.nl)    2-4-2018


Wandelen over bomen
Arboretum Kalmthout heeft er een nieuw avontuurlijk pad bij. Wanden over bomen is een permanente installatie voor elke leeftijd. Het wandelen over bomen is een vijftig meter lang stammenpad uit populier, magnolia, robinia, berk en kerselaar. Een uitdaging voor de hele familie.
De arboretumtuin in Kalmthout is een plek waar ontdekking centraal staat. Zo kom je er te weten welke planten en bomen er leven in de tuin en hoe dat in zijn werk gaat.

"Wandelen over bomen is een vijftig meter lang stammenpad", legt conservator Bram Rammeloo uit. "Het is een avontuurlijk pad voor de hele familie en daagt je uit om eens anders rond je te kijken. Op een hoogte tussen een halve meter en een meter is elke voetstap een bewuste keuze, zorgt elk uitzicht voor een nieuw perspectief en wordt het kind in jou wakker. Ontdekken is spelen en de wereld bekijken vanuit een andere hoogte. Het pad bestaat uit populier, magnolia, robinia, berk en kerselaar en ligt verstopt tussen bodembedekkende bamboe. Het pad is breed genoeg om er met twee mensen naast elkaar te wandelen. Het verhoogde pad zorgt voor een apart gevoel van vrijheid."

Het pad ligt in het verlengde van de uitkijkheuvel en vormt een permanent initiatief. De stammen die gebruikt zijn bij wandelen over bomen, komen uit Arboretum Kalmthout zelf. "Ze zijn afkomstig van enkele oude, zieke of gevaarlijke bomen die afgelopen winter om veiligheidsreden gekapt werden", zegt Inga Verhaert (sp.a), gedeputeerde van de provincie. "Het is de ideale bestemming om de stammen in de tuin te houden en ze niet te verbranden of te verplaatsen. Dit is beter voor het milieu en leuk voor iedereen."

Wandelen over bomen is een concept dat de tuiniers van Arboretum Kalmthout hebben gerealiseerd. Bij slecht weer of vriestemperaturen wordt aangeraden het pad niet te betreden. Kleine kinderen kunnen het pad het best betreden onder begeleiding.

Info: www.arboretumkalmthout.be
Arboretum Kalmthout, Heuvel 8, Kalmthout
Gazet van Antwerpen (https://www.gva.be)    30-3-2018


Fluitende kurkeik is de Europese Boom van het Jaar
Een boom die zijn naam dankt aan het geluid van de ontelbare vogeltjes die op zijn takken zitten, is met meer dan 26 duizend stemmen verkozen tot Europese Boom van het Jaar.

De boom staat sinds 1783 in het Portugese Águas de Moura, ten zuidoosten van Lissabon. De gigantische eik is in zijn hele leven al twintig keer van zijn bast ontdaan voor een bijdrage aan de kurkindustrie. Ook staat de boom in het 'Guinness Book of Records' als grootste kurkeik ter wereld en werd hij in 1988 gekwalificeerd als 'boom van het algemeen belang'.

De verkiezing tot Europese Boom van het Jaar wordt sinds 2011 georganiseerd door de European Partnership Association, een samenwerkingsverband tussen zes Oost-Europese natuurorganisaties. Het doel van de verkiezing is bijzondere bomen in de aandacht zetten en mensen meer betrekken bij de natuur.

Dit jaar stuurden dertien landen een boom in om mee te doen aan de verkiezing. Belangrijk is vooral het verhaal van de boom, niet het uiterlijk of de leeftijd. Achter de Portugese kurkeik eindigden zeven 450 jaar oude iepen in Spanje die, anders dan een miljoen soortgenoten in het land, de iepenziekte overleefden. De derde plaats was voor de 188 jaar oude zomereik in het Russische Belgorod, een Nationaal Natuurmonument waar jaarlijks veel evenementen onder en omheen georganiseerd worden. Vorig jaar won de Poolse eik Jozef, die in de Tweede Wereldoorlog onderdak bood aan een Joodse familie.

Een Nederlandse inzending was er nog niet dit jaar. Daar komt bij de verkiezing van 2019 wellicht verandering in. Sinds deze week kan iedereen, op initiatief van het SBNL Natuurfonds, een boom met een mooi verhaal nomineren voor de titel Nederlandse Boom van het Jaar. De winnaar dingt volgend jaar mee naar de Europese titel.
Trouw (https://www.trouw.nl/)    23-3-2018


Boomfeestdag? In Groningen is een demonstratie...
Hoogwaardigheidsbekleders genoeg vandaag in de provincie Groningen, op Nationale Boomfeestdag. Maar hebben bomen wel reden voor een feestje?

Met een eigen manifestatie in de binnenstad willen Bomenridders Groningen vrijdag duidelijk maken van niet. De plek: het plantsoentje voor de toren van de Der Aa-kerk.

Daar staan bomen en de helft verdwijnt dit jaar bij het herinrichten van het pleintje. Sommige bomenridders snappen dat ook nog wel: de bomen staan er beslist niet allemaal even mooi bij. Dicht op elkaar, takken in elkaar gegroeid. Sommige bomen hebben maar aan één kant een kruin. Een van de boom heeft al heel lang een groene stip: het teken dat de kettingzaag onderweg is.

En toch is hier vrijdag een pro-boommanifestatie. ,,Want het is ook een plek die duidelijk maakt wat er in Groningen aan de hand is met bomen’’, zegt een woordvoerder van de stichting. ,,Het mes gaat er te gemakkelijk in.’’

Voorbeelden te over, zeggen ze. En dan gaat het niet alleen om de kaalslag langs de ringweg. ,,Groningen heeft dit jaar al tientallen kapvergunningen afgegeven voor 416 bomen. Wij snappen best dat een boom ook dood gaat en onveilig wordt, dat mensen soms last hebben van een boom. Maar als één klacht van een omwonende genoeg is om te kappen, klopt er iets niet. Er zijn meer waardevolle bomen gekapt dan zieke essen. En compensatie? Op papier is dat soms geregeld, maar als je probeert uit te zoeken waar en hoe precies, krijg je geen antwoord.’’ De stichting begint om die reden rechtszaken tegen het slopen van tientallen bomen aan de Kempkensberg en de Engelse Kamp.

Ze hoopt dat leden van de raadscommissie beheer vanavond een luisterend oor hebben, een expertmeeting organiseren en de voor 2023 aangekondigde evaluatie van de bomenstructuurvisie vervroegen. De tijd is er volgens de stichting rijp voor, gezien het massale verzet tegen het kappen van 106 bomen in de Noorderplantsoenbuurt. ,,Bij woningbouw en nieuwe leidingen kun je ook rekening houden met bomen. En wat denk je van onderhoud? Als dat goed was gebeurd, hadden de bomen op het A-kerkhof er beter bijgestaan.’’

De stad is geen uitzondering, zeggen de Bomenridders. Voorbeeld? De verdwenen kleibossen op het Hogeland. Ze zijn bang dat de boom het slachtoffer is van de toenemende populariteit van biomassa voor zogenaamd groene stroom.
Dagblad van het Noorden (http://www.dvhn.nl)    17-3-2018


Trump-bos telt al miljoen bomen
Forest Trump, een wereldwijd bos om de ‘domheid van de Amerikaanse president te compenseren’, groeit razendsnel. Het bos telt inmiddels al meer dan een miljoen bomen.

Forest Trump ontstond na de verkiezing van Trump als een lokaal idee in Nieuw-Zeeland.
Klimaatwetenschappers Dan Price en Jeff Willis en ondernemer Adrien Taylor wilden een concrete actie om het beleid van Trump te compenseren. Ze kwamen op het idee om mensen aan te sporen bomen te planten in naam van Trump.

Wat begon met een lokale campagne om duizend bomen te planten, groeide in een mum van tijd uit tot een internationale campagne, en binnen enkele weken telde het bos al vijftigduizend bomen.

Nu heeft het wereldwijde bos de kaap van een miljoen stuks gerond, met de hulp van meer dan drieduizend mensen, bedrijven en organisaties over de hele wereld. De campagne genereerde ook al 133.610 dollar aan investeringen in nieuw bos. Een digitale kaart houdt de groei van het wereldwijde woud bij.

"De Amerikaanse president Donald Trump ontkent de wetenschappelijke realiteit van de door de mens veroorzaakte klimaatverandering", zeggen de initiatiefnemers. "En zo negeert hij een van de grootste bedreigingen voor een gezond leven op aarde".

"Hij wil inzetten op steenkool, ook al raden wetenschappers dat af en zeggen economen dat er meer winst en banen te vinden zijn in hernieuwbare energie. Dus planten we een bos om de extra broeikasgassen uit de atmosfeer te halen: we planten een wereldwijd bos om Trumps monumentale domheid te compenseren."
MO Mondiaal Nieuws (https://www.mo.be)    1-3-2018